آیا محل زندگی در کاهش چاقی و دیابت موثر است؟
17 ژوئن 2014- براساس دو مطالعه که در هفتاد و چهارمین نشست سالانه ی انجمن دیابت آمریکا ارائه گردید افرادیکه در مناطق قابل پیاده روی زندگی می کنند به میزان قابل ملاحظه ای از افرادیکه در مناطقی که زندگی آنها وابسته به استفاده از خودرو می باشد کمتر به اضافه وزن، چاقی و دیابت مبتلا می شوند.
محققان کانادایی به مقایسه ی وضعیت چاقی و دیابت در میان افراد بالغ ساکن در مناطق شهری جنوب انتاریوبا بیشترین و کمترین قابلیت پیاده روی پرداختند.
از میان معیارهای تعیین کننده ی قابلیت پیاده روی در یک منطقه، پراکندگی کمتر شهری، اتصال بیشتر بین خیابان ها، دسترسی آسانتر به فروشگاه ها و قابلیت دسترسی به خدمات محلی با پیاده روی در نظر گرفته شد. نتایج این تحقیقات نشان می دهد میزان ابتلا به دیابت در طی یک دوره ی زمانی ده ساله در میان افرادیکه در مناطقی با قابلیت پیاده روی بیشتر زندگی می کنند نسبت به افرادیکه در محله هایی وابسته به عبورو مرور با خودرو زندگی می کنند، سیزده درصد کمتر است.
محققین متغیرهایی نظیر سلامت افراد در شروع تحقیق را کنترل کردند این کار به منظور رد این احتمال که تنها افراد سالم در محله هایی با قابلیت پیاده روی بیشتر زندگی می کنند، انجام شد.
در بررسی دوم که مناطق شهری (نه افراد ) با هم مقایسه شدند، دانشمندان دریافتند در محله هایی با قابلیت پیاده روی بیشتر میزان شیوع چاقی، اضافه وزن و دیابت کمترین مقدار است.
دکتر جیلیان بوت متخصص غدد می گوید: چگونگی طراحی و ساخت شهرها می تواند بر سلامت کلی ما تأثیر گذارد، این بخشی از پازلی است که در بروز چاقی و مشکلات آن موثر است و قابلیت تغییر دارد، به عنوان یک جامعه، ما باید فعالیت فیزیکی را در زندگی خود وارد کنیم. هر فرصتی برای پیاده روی، بیرون رفتن از خانه، رفتن به فروشگاه یا پیاده بردن کودکان به مدرسه می تواند تأثیر عمیقی بر میزان خطر ابتلا به دیابت و اضافه وزن داشته باشد.
دکترCreatoreاپیدمیولوژیست بیمارستان سنت مایکل در تورنتو می گوید: نتایج این دو تحقیق نشان می دهد محیط زیست تا چه اندازه بر تصمیم گیریهای شما درباره ی فعالیت فیزیکی تأثیر می گذارد. هنگامیکه در محله ای زندگی می کنید که طوری طراحی شده است که شما را به فعالیت و پیاده روی تشویق می کند احتمال زیادتری برای فعال شدن وجود دارد.
نکته ی قابل توجه اینست که زندگی در مناطقی با قابلیت پیاده روی بیشتر تنها اثر حفاظتی بر افراد جوانتر و میانسال دارد ولی کاهش میزان شیوع دیابت و فواید فعالیت بیشتر در کاهش اضافه وزن و چاقی در میان افراد 65 سال و بیشتر مشاهده نمی شود.
میزان ابتلا به دیابت در مناطقی که بیشترین قابلیت پیاده روی را دارند به کمترین مقدار رسیده است در این مناطق در طی ده سال شیوع دیابت 7 درصد افت کرده است در حالیکه میزان شیوع دیابت در مناطقی که زندگی در آن با حداقل میزان پیاده روی سپری می شود در طی یک دوره ی مشابه به میزان 6 درصد افزایش یافته است.
همچنین اضافه وزن و چاقی در مناطقی که بیشترین قابلیت پیاده روی را دارند در کمترین میزان است و در طی یک دوره ی 10 ساله به میزان 9 درصد کاهش یافته است این در حالیست که میزان شیوع چاقی و اضافه وزن در مناطقی با حداقل امکان پیاده روی در مدت مشابه 13 درصد افزایش یافته است.
محققان خاطر نشان کردند که افرادیکه ساکن مناطقی با قابلیت پیاده روی بیشتر هستند 3 برابر احتمال دارد از پیاده روی یا دوچرخه سواری برای انجام کارهای خود استفاده کنند و تنها نیمی از افراد این مناطق با خودرو عبور و مرور می کنند.
دکترBooth : برای حل مشکل همه گیری چاقی هر دو متغییر سیاست و استراتژیهای فردی باید در نظر گرفته شود، ما باید رویکردی مبتنی بر جمعیت را برای رسیدگی به این مشکل اتخاذ کنیم و از جمله اینکه مدیران طراحی شهرها باید به محیطی که در آن زندگی می کنیم، اهمیت دهند.
منبع:www.sciencedaily.com/releases/2014/06/140617130824.htm